باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

شعر

فهرست اشعار

عشقت که به صد هزار جان ارزانی است بحری است که موج او همه حیرانی است تا لاجرم از عشق تو همچون فلکی سر تا سر کارم همه سرگر...

نی در ره تو گرد تو میبینم من نه هیچ کسی مرد تو میبینم من هرجا که به گوشهای درون دلشدهای است ماتم زدهٔ درد تو میبینم من...

بر باطل نیست گر دلم دیوانه است زیرا که تو شمعی و دلم پروانه است قصّه چکنم که هر که بودند همه در تو نرسیدند و دگر افسانه ...

نه مرد و نه نامرد توام میدانی زیرا که نه در خورد توام میدانی دلسوختهٔ عشق توام میبینی ماتم زدهٔ درد توام میدانی...

در عشق تو پیوسته به جان می‌گردم چون شیفتگان گِردِ جهان می‌گردم بر خاک نشسته اشک خون می‌ریزم پس نعره‌زنان در آن میان می‌گ...

هم بر جانم این همه غم میدانی هم کشته تنم به صد ستم میدانی هر وقت بپرسی که چه افتاد ترا بیچاره و بی کسم تو هم میدانی...

چندان که غم تو میشود انبوهم هم میکوشم که با دلی بستوهم گر بشکافی سینهٔ پراندوهم بینی تو که زیر صد هزاران کوهم...

وقت است که بیقراری ما بینی در عزت خویش خواری ما بینی باری بنگر به گوشهٔ چشم به ما گر میخواهی که زاری ما بینی...

سودای ترا پشت سپه میدارم اندوهِ ترا توشهٔ ره میدارم چون از درِ اندوه درآمد کارم دایم درِ اندوه نگه میدارم...

جانا ز رهت نصیب من گردی نیست آری چکنم مخنّثی مردی نیست گر مردم و گر نیم مرا در ره تو سرتاسر روزگار جز دردی نیست...

1/4