شمارهٔ ۶

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق

هم بر جانم این همه غم میدانی
هم کشته تنم به صد ستم میدانی
هر وقت بپرسی که چه افتاد ترا
بیچاره و بی کسم تو هم میدانی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید