شمارهٔ ۱۷

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق

جانا صد ره بمُردم از حیرانی
بار دگرم زنده چه میگردانی
چون شرح دهم این همه سرگردانی
گر من بنگویم تو همه میدانی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید