شمارهٔ ۲۸

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق

جانا! غم تو فکند در کوی مرا
چون گوی روان کرد به هر سوی مرا
گر آه برآرم ازدل پرخونم
خونی بچکد از بن هر موی مرا

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید