شمارهٔ ۱۰

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه

پروانه به شمع گفت: میسوزم خویش
شمعش گفتا که نیستی دور اندیش
یک لحظه تو سوختی و رستی از خویش
من شب تا روز سوختن دارم پیش

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید