شمارهٔ ۱۸

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه

چون شمعِ جمال خود به پروانه نمود
پروانه ز شوقِ او فرود آمد زود
شمعش گفتا: چه بود گفت: آمدهام
تا جمله تو باشم و نمییارم بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید