شمارهٔ ۱۰

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن

ای دل به سخن مگرد در خون پس ازین
از نطق مرو ز خویش بیرون پس ازین
عمریست که تا زبانی از سر تا پای
وقتست که گوش گردی اکنون پس ازین

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید