شمارهٔ ۴۳

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است

عمری به فنا بر دلم آوردم دست
تا دل ز فنا به زاری زار نشست
از هیچ نترسم جز از آن کاین دل پست
با خاک شود چنانکه پندارد هست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید