شمارهٔ ۴۵

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است

این بیخودیی که من در آن افتادم
شرحش بدهم که از چسان افتادم
خورشید بتافت سایه دیدم خود را
برخاستم و در آن میان افتادم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید