شمارهٔ ۳۳

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

گاه از شادی چو شمع می‌افروزم
گاهی چو چراغی از غمش می‌سوزم
حیران شده و عجب فرومانده‌ام
گوید: «بمدان آنچه ترا آموزم»

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید