باب پنجاهم: در ختم كتاب

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

شعر

فهرست اشعار

ای دوست بدان کاین فلک پیروزه از حلقهٔ جمع ما کند دریوزه هر کس که کشد دمی ازین پستان شیر بالغ گردد گرچه بود یک روزه...

جبریل به پرِّ جان ما پرّیدست کیست آن که نه از جهانِ ما پرّیدست طاوسِ فلک، که مرغ یک دانهٔ‌ ماست او نیز ز آشیانِ ما پرّید...

بحر کرم و گنج وفا در دل ماست گنجینهٔ تسلیم و رضا در دل ماست گر چرخ فلک چو آسیا میگردد غم نیست که میخ آسیا در دل ماست...

بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما وز گوهر ماست این عظمت در سرِ ما ما اعجمیان بارگاه عشقیم این سِر تو ندانی بچه آیی بر ما...

شد در همه آفاق عَلَم شیوهٔ ما پُر شد ز وجود تاعدم شیوهٔ ما چندان که به هر شیوه فرو مینگریم هم شیوهٔ ما به است هم شیوهٔ م...

یک قطره ز فقرِ دل سوی صحرا شد سرمایهٔ ابر و دایهٔ دریا شد در هشت بهشت بوی مشک افتادست زین رنگ که بر رگوی ما پیدا شد...

رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند با آن که ز صد گهرِ یکی سفته بماند افسوس که صد هزار معنی لطیف از نااهلی خلق ناگفته بماند...

ای بس که به خار مژه خارا سفتیم تا از ره عشق نکتهای برگفتیم تا ما ز شراب معرفت آشفتیم خود را بیخود ز خویشتن بنهفتیم...

اینک جانم به پیشِ جانان شده‌ام در پرتوِ او سایهٔ پنهان شده‌ام لب بر لبِ لعلش سخنی می‌گفتم زانست که در سخن دُرافشان شده‌ا...

صد دُر به اشارتی بسفتیم و شدیم صد گل به عبارتی برُفتیم و شدیم گر دانایی به لفظ منگر بندیش آن راز که ما به رمز گفتیم و شد...

1/5