شمارهٔ ۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

صد دریا نوش کرده اندر عجبیم
تا چون دریا از چه سبب خشک لبیم
از خشک لبی همیشه دریا طلبیم
ما دریاییم خشک لب زین سببیم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید