شمارهٔ ۴۵

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

عشق تو که سر چون قلمم اندازد
چون شمع سرم در قدمم اندازد
هرگه که وجودت متجلّی گردد
تا چشم زنم، در عدمم اندازد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید