شمارهٔ ۵۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

سودای توام به سر برون گردانید
باری بشنو ز من که چون گردانید
بر خاک رهم فکند و خون کرد دلم
چون خاک شدم میان خون گردانید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید