شمارهٔ ۵۷

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

زان بگرفته است لشکری پیش و پسم
تا یک نفسی به خویشتن در نرسم
از پرده برون میفکند هر نفسم
تا من بندانم که کیم یا چه کسم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید