شمارهٔ ۳۹

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

همچون شمعی چند گدازم چکنم
سیماب شدم تیز چه تازم چکنم
ای بس که ز ذرّه ذرّه، جُستم عمریش
میباز نیابمش چه سازم چکنم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید