شمارهٔ ۲۹

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست
سر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهست
آفاق ز روی تست روشن همه روز
خورشید بهانهای عظیم افتادهست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید