شمارهٔ ۳۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

آن ماه که سجده بُرد انجم او را
تا کرد دل از دیدهٔ خود گم او را
از بس که گریست دیده در فرقت او
ازدیده بشد صورت مردم او را

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید