شمارهٔ ۳۴

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

آن روز که روی دلستان نتوان دید
از بینایی نام ونشان نتوان دید
او مردم چشم ماست چون میبرود
شک نیست که بعد ازین جهان نتوان دید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید