شمارهٔ ۴۳

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

زلف تو که بود آرزوئی همه را
جز دیدن او نبود روئی همه را
موئی ز سرِ یک شکنش برکندم
کآویخته بود دل به موئی همه را

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید