شمارهٔ ۵۷

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

ای خاصیتِ لعل تو جان پروردن
تا کی ز سر زلف تو غارت کردن
چون من دو هزار عاشق بی سر و بن
هر دم سر زلفت فکند در گردن

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید