شمارهٔ ۶۲

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

دل روی بدان زلفِ سرافراز آورد
با هر شکن زلف تو صد راز آورد
روزی زسرِ زلفِ تو موئی سرتافت
سودای تواش موی کشان باز آورد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید