شمارهٔ ۷

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده
جانِ همه عاشقان به غم افکنده
هرجا که درین پرده وجودی مییافت
یک پرتو رویت به عدم افکنده

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید