شمارهٔ ۱۱

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق

زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است
گه سرکش و گاه سر نهاده عجب است
جانا! مژهٔ من است در آب مدام
تیرِ مژهٔ تو آب داده عجب است!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید