شمارهٔ ۱۴

از عطار نیشابوری در مختارنامه - باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق

گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست
آسان ز سرِ وجود برخواهم خاست
با قدّ تو راست است هر چیز که هست
با ابرویت هیچ نمیآید راست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید