شمارهٔ ٣۴ - ترجمه

از ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار - اشعار عربی

گر بمانیم زنده بر دوزیم
دامنی کز فراق چاک شده است
ور بمردیم عذر ما بپذیر
ای بسا آرزو که خاک شده است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید