ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
نخست عقل درین ره خراب کرد مرا محبت آمد و پر آفتاب کرد مرا...
شمارهٔ ۲
ایزد جزای مستی من کی دهد مگر لب تشنه در شراب شعور افکند مرا...
شمارهٔ ۳
به داغی بستم آیین طراوت لالهزاری را به یک ساغر به سر بردم چو گل فصل بهاری را...
شمارهٔ ۴
خاک آن کوی فصیحی ز جبین رنجه مکن از مه و مهر بیاموز جبینسایی را...
شمارهٔ ۵
گفتیم بشکفیم دو روزی در این چمن دیدیم روی عالم و بد شد شگون ما چون شعله پرتب است درون و برون ما تبخاله میزند لب خنجر ز ...
شمارهٔ ۶
زنده میگردم پس از مردن چو بر من بگذری میشود بیدار چون برخفته افتد آفتاب...
شمارهٔ ۷
خنده میبینی ولی از گریه دل غافلی خانه ما اندرون ابرست و بیرون آفتاب...
شمارهٔ ۸
خنده میبینی ولی از گریه دل غافلی خانه ما اندرون ابرست و بیرون آفتاب...
شمارهٔ ۹
به زیر خاک فصیحی به چشم گریان رفت مزار اوست هر آنجا که چشمهساری هست...
شمارهٔ ۱۰
خاکستر منصور تو را باز توان سوخت صد مرتبه زیباتر از آغاز توان سوخت نامرد حریفیست شکیب ارنه در این بزم از شوق نیازی جگر ...