بخش ۳ - دل من، در گشاد چون و چند است

از اقبال لاهوری در ارمغان حجاز

دلِ من، در گُشادِ چون و چند است
نگاهش، از مه و پروین بلند است
بده ویرانه‌ای در دوزخ، او را
که این کافر، بسی، خلوت‌پسند است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید