رباعی ۸۲

از خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

* در پای اجل چو من سرافکنده شوم
وز بیخِ امیدِ عمر برکنده شوم
زینهار! گِلَم به جز صراحی نکنید
باشد که ز بوی مِی دمی زنده شوم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید