رباعی ۶۱

از خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - ذرات گردنده [۷۳-۵۷]

ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست
بی بادهٔ گُلرنگ نمی‌شاید زیست
این سبزه که امروز تماشاگه ماست
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید