رباعی ۶۵

از خیام نیشابوری در ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - ذرات گردنده [۷۳-۵۷]

دیدم به سرِ عمارتی مردی فرد
کاو گِل به لگد می‌زد و خوارش می‌کرد
وان گِل به زبانِ حال با او می‌گفت:
ساکن! که چو من بسی لگد خواهی‌خورد!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید