شمارهٔ ۱۷

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

خود را چو نمود او نه خیال است و نه طیف
تو چون و چگونه دانیش، باشد حیف
هرگز نرسی به ذاتِ او تا گویی
ماهو و متی و لم و این و کم و کیف

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید