شمارهٔ ۳۴
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
خوی خوش تو بهار و باغ تو بس است
علم و عملت چشم و چراغ تو بس است
ور زانک نعوذ بالله این وصف تو نیست
محرومی ازین صفات داغ تو بس است
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...