شمارهٔ ۱۳
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
ابناء زمانه سخت نامعلومند
از عیش حقیقتی از آن محرومند
بوی گل دل جمله جهان بگرفت است
افسوس که این مدّعیان مزکومند
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...