الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

290

شعر

فهرست اشعار

با همنفسان دلا دمت همدم نیست در راه حقیقت قدمت محکم نیست موی از سر بوالفضول کم کردی تو لیکن سر مویی زفضولی کم نیست...

باید که زجمله خلق تنها گردی آنگه به طریق خرقه پیدا گردی هرگه که به لبس خرقه گردی قانع چون خرقه کفن شود تو رسوا گردی...

تا هست به دستت از تصرّف میزان در عین خسارتی و در بحر گمان تا خواری و عزلتت نگردد یکسان از اسب ریاضتت تو زین را مستان...

در هستی اگر به عمر نوحی برسی در هر نفسی زو به فتوحی برسی عمری باید که شب به روز آری تو باشد که به صبحی به صبوحی برسی...

اصحاب طلب چون به صفایی برسند خواهند کز آنجا به رضایی برسند دست از سر پای وامگیرند از جهد یا سر بنهند یا به جایی برسند...

در کار آویز و گفت و گو را بگذار کز گفت نشد هیچ کسی برخوردار از گفت چه سود، کار می باید کرد باری بکنی به که بگویی صد بار...

چون از سرِ جِدّ پای نهادی در کار سررشتهٔ خود به دستِ عشقش بسپار می‌کوش به قدرِ جهد و دل خوش می‌دار کاو چارهٔ کارِ تو بسا...

تا ره نروی به صبحِ منزل نرسی تا جان نکنی به هیچ حاصل نرسی حالِ سگِ اهلِ کهف از نادره‌هاست تا حل نشوی به حلِ مشکل نرسی...

بی نیشِ مگس به نوشِ شهدی نرسی بی جان کنشی به نیک‌عهدی نرسی ننهاده به جهد هیچ کس را ندهند لیکن بنهاده جز به جهدی نرسی...

هر چند که تو چارهٔ بهبود کنی آن به که هر آنچ می‌کنی زود کنی زان می‌ترسم که چون پشیمان گردی آن مایه نماند که بدان سود کنی...

1/29