شمارهٔ ۳۱

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

تا در پی آن فزون و این کم باشی
سودت همه آن بود که با غم باشی
بیهوده چه در غصّهٔ عالم باشی
می کوش که تا چگونه خرّم باشی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید