شمارهٔ ۳۴

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

عیشی که مهیّاست رها نتوان کرد
سر در سر یار بی وفا نتوان کرد
عمری که تو راهست غنیمت می دان
کان را چو نمازها قضا نتوان کرد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید