شمارهٔ ۲

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز
وز حقد و حسد بجملگی نکنی باز
بویی ز وصال او نیابی هرگز
خواهی تو به روزه باش و خواهی به نماز

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید