شمارهٔ ۳۶

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

از عقل و هنر هر آنک بی مایَه بود
از مرتبه بر بلندتر پایهَ بود
وآن کس که چو آفتاب باشد زهنر
پیوسته پس اوفتاده چون سایه بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید