شمارهٔ ۳۹

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها

تا هستی خود را نکنی دامن چاک
ثابت نشود تو را قدم بر افلاک
تا چند منی و من، زخود شرمت باد
تو خود چه کسی، که ای، چه ای، مشتی خاک

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید