شمارهٔ ۱۲
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
جان گر به تن آباد بود هیچ بود
دل گر به جهان شاد بود هیچ بود
باد است یقین کاساس عمر تو بدوست
بنیاد که بر باد بود هیچ بود
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...