باب سوم در عشق و مستی و شور

از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در بوستان

دسته‌بندی

شعر

فهرست اشعار

خوشا وقت شوریدگان غمش اگر زخم بینند و گر مرهمش گدایانی از پادشاهی نفور به امّیدْش اندر گدایی صبور دمادم شراب الم در کشند...

تو را عشقِ همچون خودی ز آب و گل رباید همی صبر و آرام دل به بیداریش فتنه بر خَد و خال به خواب اندرش پای بند خیال به صدقش ...

چو عشقی که بنیاد آن بر هواست چنین فتنه‌انگیز و فرمانرواست، عجب داری از سالکان طریق که باشند در بحر معنی غریق؟ به سودای ج...

شنیدم که وقتی گدازاده‌ای نظر داشت با پادشازاده‌ای همی‌رفت و می‌پخت سودای خام خیالش فرو برده دندان به کام ز میدانش خالی ن...

شنیدم که بر لحن خنیاگری به رقص اندر آمد پری پیکری ز دلهای شوریده پیرامنش گرفت آتش شمع در دامنش پراکنده خاطر شد و خشمناک ...

یکی شاهدی در سمرقند داشت که گفتی به جای سمر قند داشت جمالی گرو برده از آفتاب ز شوخیش بنیاد تقوی خراب تعالی الله از حسن ت...

یکی تشنه می‌گفت و جان می‌سپرد خنک نیکبختی که در آب مرد بدو گفت نابالغی کای عجب چو مُردی چه سیراب و چه خشک لب بگفتا نه آخ...

چنین نقل دارم ز مردان راه فقیران منعم، گدایان شاه که پیری به دریوزه شد بامداد در مسجدی دید و آواز داد یکی گفتش این خانهٔ...

شنیدم که پیری شبی زنده داشت سحر دست حاجت به حق بر فراشت یکی هاتف انداخت در گوش پیر که ‌«بی‌حاصلی‌، رو سر خویش گیر بر این...

یکی در نشابور دانی چه گفت چو فرزندش از فرض خفتن بخفت؟ توقع مدار ای پسر گر کسی که بی سعی هرگز به جایی رسی سمیلان چو می بر...

1/3