رباعی شمارهٔ ۱۷

از سعدی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست
جان در قدمش کنم که آرامِ دل‌ست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
«کآن کس که مرا بکشت از من بحل‌ست»

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید