شمارهٔ ۱۰

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

سرو تو، خط کشد ورق نو بهار را
زلف کج تو حلقه کند نام مار را

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید