شمارهٔ ۱۱۲

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

تا بگلشن را او با آن قد رعنا فتاد
چون الف هر سرو از دنبال آن بالا فتاد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید