شمارهٔ ۱۳۰

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

مبند دل به عطای جهان، که چون شبنم
هرآنچه شب دهدت، روز باز می‌گیرد!

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید