شمارهٔ ۱۴۲

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

شست گل دفتر خود، تا خط او خوانا شد
سرو بر راسته زد، تا قد او پیدا شد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید