شمارهٔ ۱۴۵

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

مختصر تا نبود حرف، نگردد مقبول
بر سخن طول سخن چون خط بطلان باشد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید