شمارهٔ ۱۵۰

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

پیری مگو مرا ز جوانی پدید شد
در راه مرگ، دیده عمرم سفید شد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید