شمارهٔ ۱۶

از واعظ قزوینی در دیوان اشعار - ابیات پراکنده

سینه ریش از یاری هر خس ز بس باشد مرا
چون قلم پر ناله هر مد نفس باشد مرا

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید